Michał Batruch
Psycholog dzieci i młodzieży · trener TUS i umiejętności DBT
Wspieram:
- dzieci i młodzież, którym trudno rozpoznawać i regulować silne emocje, szczególnie złość, napięcie i przeciążenie;
- młode osoby z ADHD lub w spektrum autyzmu, które chcą lepiej rozumieć swoje reakcje i rozwijać umiejętności potrzebne w codziennym funkcjonowaniu;
- dzieci i nastolatków doświadczających trudności w relacjach z rówieśnikami, komunikacji i odnalezieniu swojego miejsca w grupie;
- młodych dorosłych, którzy zmagają się ze stresem, silnymi emocjami, trudnościami w relacjach lub ważnymi dylematami życiowymi;
- rodziców, którzy chcą lepiej rozumieć zachowanie swojego dziecka i dowiedzieć się, jak wspierać je w zmianie.
Najpierw relacja i zaufanie
Zanim zaczniemy pracować nad konkretną trudnością, chcę poznać dziecko, zrozumieć jego sposób myślenia i dowiedzieć się, co naprawdę jest dla niego ważne. Autentycznie interesuje mnie świat młodych ludzi. Jeśli wiem, że mój pacjent pasjonuje się piłką nożną, grami albo konkretnym uniwersum, zdarza mi się przed spotkaniem poczytać na ten temat. Dzięki temu możemy rozpocząć rozmowę w miejscu, które jest mu bliskie i bezpieczne.
Do gabinetu trafiają również dzieci, które były już wcześniej u psychologa, ale odbierały te spotkania jako karę albo kolejny obowiązek narzucony przez dorosłych. Zależy mi, aby zobaczyły, że jest to czas przeznaczony dla nich: miejsce, w którym mogą lepiej zrozumieć siebie, nauczyć się rozpoznawać swoje emocje i stopniowo zdobywać większy wpływ na własne zachowanie.
Kiedy emocje wymykają się spod kontroli
Wielu młodych ludzi, z którymi pracuję, doświadcza gwałtownych wybuchów złości. Takie sytuacje są trudne dla całej rodziny, ale przede wszystkim bywają źródłem cierpienia dla samego dziecka. Najczęściej nie chce ono krzyczeć, ranić innych słowami ani tracić nad sobą kontroli. W pewnym momencie emocje stają się jednak tak silne, że przekraczają jego aktualne możliwości radzenia sobie z nimi.
Podczas spotkań uczymy się wcześniej zauważać narastające napięcie, rozumieć, co je wywołuje, i ćwiczyć sposoby reagowania, które dziecko będzie mogło wykorzystać także poza gabinetem.
Jak pracuję?
Nowe umiejętności staram się łączyć z zainteresowaniami i codziennym życiem młodego człowieka. Proponowane ćwiczenia powinny być możliwe do wykonania i odnosić się do sytuacji, które dziecko zna. Nie chodzi o dokładanie mu kolejnych trudnych zadań, ale o to, aby krok po kroku mogło doświadczyć, że potrafi poradzić sobie inaczej.
W pracy korzystam z narzędzi wywodzących się z podejścia poznawczo-behawioralnego i dialektyczno-behawioralnego. Włączam psychoedukację, praktyki uważności oraz trening konkretnych umiejętności potrzebnych w regulowaniu emocji, relacjach i codziennym funkcjonowaniu.
Szczególnie interesuje mnie podejście DBT. Rozwijam swoją wiedzę w tym obszarze i prowadzę grupowe treningi umiejętności DBT dla młodzieży oraz osób dorosłych.
Współpraca z rodzicami
Praca z dzieckiem obejmuje również spotkania z rodzicami. Dzielę się podczas nich swoimi obserwacjami, opowiadam o zauważonych zmianach i wyjaśniam, nad czym będziemy pracować w najbliższym czasie.
Pomagam także rodzicom przyjrzeć się temu, jak ich reakcje wpływają na zachowanie i samopoczucie dziecka. Bez obwiniania, ale konkretnie szukamy zmian, które mogą wspierać młodego człowieka i wzmacniać efekty naszej wspólnej pracy.
Wykształcenie i doświadczenie
Jestem absolwentem psychologii na Uniwersytecie Wrocławskim oraz certyfikowanym trenerem umiejętności społecznych. Ukończyłem także szkolenie wprowadzające do treningu umiejętności DBT.
Jeszcze podczas studiów pracowałem z dziećmi i młodzieżą: udzielałem korepetycji, byłem opiekunem na koloniach i obozach oraz prowadziłem grupowe zajęcia psychoedukacyjne. Te doświadczenia nauczyły mnie, że skuteczna pomoc zaczyna się od ciekawości drugiego człowieka, uważnego słuchania i zbudowania relacji, w której może poczuć się bezpiecznie.